Alles over stotteren - Stichting Support Stotteren

Stotteren heeft, volgens ons, ook te maken met hoe je relaties met andere mensen aan gaat. Hetzij kortstondig, zoals iemand de weg vragen, hetzij collegiaal contact op je werk, hetzij een langdurige relatie met een partner.

Op welke wijze je relaties met mensen aangaat en je daarin mogelijk terughoudendheid ervaart, heeft te maken met de hechting. Volgens deze theorie wordt de wijze waarop we als volwassenen omgaan met relaties beïnvloed door de manier waarop we als kind ons aan onze ouders aanpasten.

Kinderen hebben een aangeboren vermogen om zich aan te passen aan het gedrag van ouders en het doel is er voor te zorgen dat de ouders de benodigde bescherming en nabijheid geven. Voor een kind is liefdevol, veilig contact met enkele volwassenen net zo belangrijk als voedsel. Als kind ontdekte je een strategie, waardoor de kans het grootste was dat je nabijheid kreeg van je ouders. Dit gedrag heb je in je onbewuste gevoelsgeheugen opgeslagen. Je hebt zo als kind je eigen relatiemodel ontwikkeld. Wanneer je als volwassene een kans op nabijheid hebt, wordt jouw relatiemodel geactiveerd.

Bij onveilig-vermijdend gedrag zie je dat mensen afstand houden en hun reactie bedenken in plaats van te onderzoeken wat ze voelen. Ze lossen de dingen liever alleen op dan samen met iemand anders. Mensen die een onveilig-vermijdende hechting hebben, ervaren anderen al gauw als opdringerig of juist afwijzend. Ze houden afstand en laten zich leiden door gedachten en er is te veel zelfcontrole.

Het psychologische begrip 'hechting' wordt in het boek "De relatiesleutel" op een prettig leesbaar, makkelijk toegankelijke manier uitgelegd. Meer over hechting is ook te lezen in het gelijknamige artikel "De relatiesleutel".